Tag Archives: เที่ยว Biei

Biei ดินแดนแห่งทุ่งหญ้าสีขาว

บิเอะ (Biei) เป็นเมืองเล็กๆตอนกลางของเกาะฮอกไกโด ห่างจากเมืองใหญ่อย่าง Asahikawa ราวๆ 30 นาที ที่เมืองนี้เป็นเมืองเกษตรกรรมและขึ้นชื่อมากในเรื่องการเที่ยวชมทุ่งดอกไม้ต่างๆในฤดูร้อน ลักษณะพื้นที่ส่วนมาก เป็นที่ราบ Patchwork คล้ายๆ เอาเศษชิ้นผ้ามาเรียงร้อยต่อๆกัน เหมือนลักษณะเมืองในนิยายที่เรามักพบเห็นในนิทานตอนเด็กๆ … แล้วผมมาทำอะไรฤดูหนาว (- -”

ฟูราโน เมืองที่ใกล้กับบิเอะมีกิจกรรมหน้าหนาวให้ทำมากมาย บิเอะเองมีแต่ความรกร้าง ว่างเปล่า มีแต่ความเงียบสงบและหิมะ มองไปทางไหน ไม่ต่างอะไรกับหญ้าสีขาวที่ถูกปลูกเต็มไปหมด

พวกเราเช่ารถเล็กๆอย่าง Nissan Cube จาก Asahikawa เพราะร้านรถเช่าในบิเอะ ปิดทำการในฤดูหนาว พอได้รถ ก็ใส่ map code เป็นตัวเลข 5 หลักลงใน GPS ที่เหลือ ก็ปล่อยเป็นหน้าที่ของ GPS นำทาง

ทิวทัศน์ที่พบเห็นที่เมืองนี้ สำหรับผมแล้ว มันเหมือนอยู่อีกโลกหนึ่งเลย และสวยงามในแบบที่มันเป็น

ชื่อสถานที่น่าเที่ยวในเมืองนี้ เขาแบ่งเป็น 2 zone คือ panoramic road ที่อยู่ด้านเหนือ กับ patchwork road ที่อยู่ด้านใต้ของสถานี JR Biei ที่แบ่งแบบนี้นอกจากแบ่งตามภูมิทัศน์แล้วยังช่วยให้คนไปเที่ยว ไม่วนซ้ำไปซ้ำมาที่เดิมด้วย เพราะผมเอง ลองไม่ดู GPS ก็หลง เพราะมองไปทางไหน ถนนคล้ายๆกันไปหมด คือมีแต่สีขาว แถมถนนบางเส้น เข้าไม่ได้ เพราะหิมะท่วมอีกต่างหาก คนนั่งข้างๆ ก็ดูแผนที่ไม่คล่องอีกช่วยไรมากไม่ได้ หลงที ก็โดนบ่นที ซวยสองต่อ – -”

แต่ละแห่งของจุดเที่ยวชม มักถูกตั้งชื่อตามอย่างภาพยนต์โฆษณา หรือสินค้าโฆษณาสมัยก่อน เช่น Seven Stars Tree น่าจะมาจากบุหรี่ยี่ห้อ sevenstars

หรืออย่างรูปนี้คือนี่คือ Mild seven hill

ตรงๆไปเลยก็เช่น Christmas Tree (ทำไมมาขึ้นต้นเดียวหว่า)

Parents and Child ต้นไม้ที่ดูเหมือนพ่อ แม่ และลูก ที่ยืนหยัดต่อสู้กับความหนาวเหน็บในฤดูหนาว

พอใกล้ค่ำก็ได้เวลากลับที่พัก ที่นี่ หน้าหนาวจะมืดเร็วตั้งแต่ราวๆ 4 โมงเย็น แต่เช้าพระอาทิตย์ขึ้นปกติคือตี 4-5

ที่พักของพวกเรา เป็นกระท่อมน้อยในป่าใหญ่ ฮ่าๆๆ นี่ถ้าไม่ใช่หน้าหนาวอาจนึกถึงหนังเรื่อง Jason ศุกร์ 13 ได้เลย แต่ทีนี่หน้าหนาว มันก็ทำให้ดูน่านอน ดูอบอุ่น เหมือนเราถูกโอบกอดให้อบอุ่นในป่าที่หนาวเหน็บ

ภายในบ้านพัก เจ้าของเอาตุ๊กตาหมีมานั่งจองไว้ให้ อยากจะจิ๊กกลับเสียจริงๆ ภายในตกแต่งแนว Cottage วาง furniture ลอยตัวแบบง่ายๆ แต่น่าพักมากมาย

ส่วนอาหารการกิน เราต้องเดินฝ่าดงหิมะ ไปกินที่ตึกใหญ่อีกทีหนึ่ง

อาหารที่นี่ ผมชอบที่เขาเลือกใช้วัตถุดิบจากท้องถิ่นทั้งหมด และพยายามอธิบายเราเป็นภาษาอังกฤษ ให้เข้าใจที่มาที่ไปของอาหารแต่ละอย่าง บอกตรงๆ เห็นตอนแรก ไม่รู้จะกินอิ่มหรือเปล่าเลย

พอสำหรับรูปอาหารก่อนดีกว่า เพราะโพสไป ท้องก็ร้องไปด้วย Y_Y

อีกสิ่งหนึ่งที่จะได้เห็นที่ บิเอะคือ Diamond Dust ซึ่งเป็นหิมะ เกล็ดเล็กๆที่ลอยฟ่องอยู่ในอากาศและพื้นผิวหิมะ พอสะท้อนกับแสงแดด มันจะดูระยิบระยับราวกับ ผงกากเพชรเลยทีเดียว

บอกลาที่พัก แล้วขับรถออกเที่ยวต่อไปในส่วนที่เหลือของเมืองบิเอะ.. เมืองที่จะกลับมาอีกหลายๆครั้งในอนาคตอันใกล้นี้ 🙂