Tag Archives: เที่ยวเกียวโต

สีสันแห่งฤดูกาล ที่ Kyoto

เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับหิมะ มาหลาย blog หล่ะ พักมาดูเรื่องราวที่มีสีสันกันดูบ้าง ธรรมชาติอีกแบบหนึ่ง ที่เมืองไทยเราไม่ค่อยมีคือการเปลี่ยนสีของใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งจริงๆ เราอาจเห็นได้ในเมืองไทยเราบ้างคือ ใบไม้เขียวๆ กลายเป็นเหลือง และเหี่ยวแห้งเป็นสีน้ำตาลไหม้ในที่สุด แต่ถ้าเป็นในเมืองหนาว ใบไม้บางชนิด มันจะเปลี่ยนเป็นสีแดง ก่อนที่จะเหี่ยวแห้งและร่วงหล่น สาเหตุเพราะอุณหภูมิ มีผลต่อ รงควัตถุในใบไม้นั่นเอง (pigment) ซึ่งเวลาที่ธรรมชาติมันไล่เปลี่ยนสีใบไม้เนี้ย มันจะเหมือน Gradient tool ใน Photoshop ยังไงยังงั้นเลย ที่ค่อยๆเกลี่ยสีไปตามอุหภูมิที่เปลี่ยนแปลงไป ไล่จากที่เริ่มหนาวก่อนไปสู่สถานที่หนาวเป็นที่สุดท้าย ก่อนจะปิดท้ายด้วยสีขาวของหิมะ ที่เหมือนธรรมชาติทำการ Reset สีใหม่ เพื่อเริ่มสีสันแห่งฤดูใบไม้ผลิอีกหน

ในญี่ปุ่นที่เราได้ไปกัน นอกจากได้เห็นใบไม้เปลี่ยนสีไปตามทางจาก Kyoto Tokyo Sendai แล้ว สถานที่ๆเป็นคล้ายๆอุทยานแห่งชาติใน Kyoto ที่ชื่อว่า Arashiyama ซึ่งนับว่ามีความสวยงามของใบไม้เปลี่ยนสีเป็นอย่างมาก และยังผสมผสานเข้ากับวัดโดยรอบได้เป็นอย่างดี มีพิธีชงชาให้ชิมท่ามกลางธรรมชาติ การล่องเรือเที่ยวชมใบไม้เปลี่ยนสีตามสองฝั่งแม่น้ำ ฯลฯ เป็นอีกที่ๆพวกเราชอบ และอยากกลับไปอีกครั้งหนึ่ง

จาก ​Tokyo มา Kyoto ใช้เวลาราวๆ 2 ชมกว่าๆด้วยรถไฟชินกังเซน เวลามาพักที่นี่ เรามักเลือกที่จะพักที่ K’s House เพราะสะดวกสบาย แต่ก็มีบ้าง ที่ครั้งหนึ่ง พวกเรานอนตื่นสายทำให้ไปเมืองต่อไปไม่ทัน แล้วไม่สามารถที่จะพักต่อที่นี้ได้ เพราะที่พักเต็มหมด ต้องเร่ร่อนเดินหาที่พักเอาดาบหน้า และโชคดี ที่เจอที่พักแบบเรียวกังในราคาจับกัง อาจเพราะมันอยู่ลึกตามตรอกซอกซอย น่าเสียดายที่เราจำชื่อมันไม่ได้ เพราะตอนนั้น คิดแค่ได้ว่า ขอให้มีที่ซุกหัวนอนในคืนนั้น ก็ดีใจแล้ว ไม่ต้องไปหากล่องนอนตามสถานีรถไฟก็พอ… ^^”

อีกอย่างที่ชอบของเมือง Kyoto คือผังเมืองที่นี่จัดเป็น blockๆ เหมือนหลายๆเมืองใหญ่อย่าง sapporo หรือ tokyo บางส่วน ที่แปลกใจคือ Kyoto เป็นเมืองเก่า แต่เขาก็คิดวางผังเมืองให้เป็นระเบียบตั้งแต่หลายร้อยปีก่อน น่าทึ่งมาก แต่ข้อเสียเมืองนี้คือ คนแก่ค่อนข้างเยอะ ดังนั้นไปไหนมาไหน จะช้า เพราะอากัปกิริยาของคนเหล่านี้ ที่ไม่ได้พลิ้วเหมือนพวกเรา แต่ก็ทำให้เราได้เรียนรู้ที่จะทำอะไรช้าลงบ้าง ไมใช่เอาแต่เร่งรีบเพื่อไปให้ถึงจุดหมายเพียงอย่างเดียว เพราะความสวยงามของการเดินทางไม่ใช่จุดหมาย แต่คือระยะทางที่เราเดินผ่านไปเสมอ..

ปิดท้ายด้วยแสงสุดท้ายของวันจากวัดคิโยมิซึ เดระ

เดินกลับลงจากวัด เตรียมหาที่ซุกหัวนอนได้